z8

Waar is mijn zoon?

Dag allemaal ik ben Esmay Brugmans en de moeder van Nico. Ook ik heb een verhaal voor story of your life. Nico is 2 jaar oud en dus een kleine rakker die 24 uur per dag in de gaten moet worden gehouden. Dat kwam ik pas echt goed te weten toen ik een keertje gezellig met mijn zoontje wilde gaan winkelen om nieuwe kinderkleertjes voor hem te gaan kopen. Mijn zoontje is helemaal niet lastig hoor maar hij is wel altijd op ontdekkingsreis en wil graag van alles en nog wat leren kennen en deze dag was de uitzondering niet. We waren heerlijk samen de stad in gegaan om een winkel van Z8 te gaan bezoeken omdat ik daar altijd goed kan slagen voor mijn zoontje. Z8 heeft ontzettende leuke outfits en trendy looks en is daarnaast van topkwaliteit. Voor mij moet kinderkleding makkelijk te dragen en wasbaar zijn zonder dat ze krimpen of verkleuren en dat kan ik altijd vinden bij Z8. Eenmaal binnen was ik al vrolijk van alles aan het bekijken want ze hebben bij Z8 niet alleen leuke kleding voor kinderen maar ook een heleboel accessoires die prima bij de outfits passen wat hartstikke leuk is natuurlijk.

Terwijl ik flink bezig was met een aantal kledingstukken werd ik me er ineens van bewust dat Nico niet meer in zijn wagentje zat. Helemaal in paniek schreeuwde ik dat ik mijn zoon kwijt was en dat de deuren van de winkel onmiddellijk gesloten moesten worden want mijn zoon was zoek. Ik begon koud en warm te zweten en wist niet of dat ik nu moest gaan zitten brullen of door de winkel heen te rennen om mijn zoontje te vinden.  En wat als Nico helemaal niet meer in de winkel was? Als een gek rende ik de straat op waar geen spoor van Nico te vinden was. De politie had ondertussen ook al zijn aantreden gedaan bij Z8 en niemand mocht de deur in of uit. Ik hoorde achter mij een aantal vrouwen zeggen “ hoe kun je in godsnaam je zoon uit het oog verliezen” waarop ik snauwde, dat als ze niks beters hadden te doen beter mee konden zoeken. Vreselijk is dat gevoel wanneer je je kind kwijt bent en ik wens het dan ook aan geen moeder dit mee te moeten maken.

Na ruim een half uur te hebben gezocht hoorde ik de politiemannen achter in de winkel van Z8 lachen en waarop ik mijn woede niet kon beheersen. Wat was dat nou? Waren ze me soms aan het uitlachen? Met grote passen liep ik naar ze toe om ze de meest gemene woorden die ik kende in hun gezicht te spugen, toen een van de politiemannen met zijn wijsvinger het gebaar maakten van shhhhhh stil zijn en naar een mand met pluche beertjes wees. Daar lag mijn Nico in de mand tussen de beertjes te slapen en waar alleen zijn hoofdje tussenuit stak. Op dat moment wist ik niet of dat ik moest huilen of lachen. Daar stond ik dan met trillende benen en een knalrood hoofd van schaamte door de enorme chaos die ik had veroorzaakt. Gelukkig was het voor het personeel van Z8  geen ramp en moesten we er naderhand hartelijk om lachen. Toch ben ik van nu af aan een stuk voorzichtiger en ga ik alleen de stad nog in als mijn man met me meegaat verder doe ik de aankopen van kinderkleding nu liever via een webshop en dan het liefst een waar ik alles onder een dak kan vinden. Op deze manier heb ik Nico dan fijn in huis en kan ik hem beter in de gaten houden terwijl in gezellig online aan het shoppen ben. Een ding is zeker, HET ZAL ME NOOIT MEER OVERKOMEN.